و من سکوت می کنم
و با سکوت خود تو را فریاد می زنم
و تو صدای سکوتم را نمی شنوی
و باز هم سکوت میکنم
خدایا چه کنم؟.....صدای ذره ذره سوختن.....
صدای چیکه چیکه ریختن....
صدای شکستن غرور مرا نمی شنوی؟؟
و باز هم تلاش میکنم
یکی به من کمک کند یکی مرا رها کند و آن تویی....
تویی که می توانی با طلوع عشق مرا رها کنی......ولی نمی کنی ...
تو حتی از نگاه خود به من نمی دهی ...تو دست های بی کسی مرا بگیر
تو عاشقم شو تو عاشقم بمان تو از دلم بخوان
و من در این سرای عشق مانده ام تلاش میکنم رها نمی شوم
تو بگو من چه کنم......؟؟؟
شاعر: شیما عاشق شهرام